twitter facebook kanal rss zapisz sie do newslettera
Home PRESSROOM Materiały dla mediów Komunikat prasowy: Przyspieszenie procedury, która zatrzyma aktywność zawodową osób niepełnosprawnych
link lodolamacze link do strony www.ekspertpopon.pl link do strony fazon.pl baner sejm

POPON w obronie posliego handlu

Poradnik POPON

ustawa o rehabilitacji

link skcji atykulw dialog spleczny

2016_nowi czlonkowie POPON

Wielkość czcionki: A A A

Komunikat prasowy: Przyspieszenie procedury, która zatrzyma aktywność zawodową osób niepełnosprawnych

Dodano: 2018-03-20 09:27:47

  

Rząd szykuje rewolucje w postępowaniach administracyjnych dla osób niepełnosprawnych prowadzących działalność gospodarczą i pracodawców zatrudniających niepełnosprawnych. Bez analizy skutków i jakiekolwiek uzasadnienia minister nie będzie już brał udziału w procesie wydawania decyzji administracyjnych. Strony postępowań, przy braku klarownych przepisów i w gąszczu interpretacji, stracą możliwość oceny działań Prezesa Zarządu PFRON przez kompetentnych i doświadczonych specjalistów w postępowaniu odwoławczym. Projektodawcy sugerują, że jedynym narzędziem ochrony praw jest droga sądowa zamiast dziś funkcjonującego nadzoru ministra. Nowe rozwiązania, przy braku instrumentów chroniących przed ich negatywnym wpływem w okresie oczekiwania na usunięcie możliwych błędów przyniosą negatywne skutki dla całego obszaru rehabilitacji i aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych.

 

 

Obecnie procedowany projekt zmian ustawy o rehabilitacji społecznej i zawodowej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (druk sejmowy 2215) zakładają daleko idące zmiany w postępowaniach administracyjnych wynikających z ustawy. Propozycja zakłada odejście od dzisiejszej formuły odwołania od decyzji Prezesa Zarządu PFRON do ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego na rzecz wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zmiana ta ma objąć wszystkie postępowania, których podstawą są przepisy Kodeksy postępowania administracyjnego, tak więc obejmie przede wszystkim postępowania toczone wobec pracodawców zatrudniających niepełnosprawnych pracowników ale również osoby niepełnosprawne prowadzące działalność gospodarczą. Strona rządowa, będąca projektodawcą zmian, zasłania się w uzasadnieniu możliwością, jakie dała nowelizacja KPA, przeglądu i wyboru procedur, w których można odejść od procedury odwołań. Niestety, projektodawca nie pokazuje analizy, która przyczyniła się do sformułowania propozycji zmian przepisów. Nie wiemy czy wydawane obecnie decyzje Prezesa Zarządu PFRON nie zawierają uchybień, błędów i są zawsze lub chociaż w znaczącym stopniu utrzymywane przez organ drugiej instancji, co mogłoby być podstawą dla uznania, że nie ma już potrzeby aby minister pochylał się nad tymi rozstrzygnięciami. Nie wiemy czy Prezes Zarządu PFRON stosuje się do wytycznych jakie zawiera w swoich rozstrzygnięciach minister i czy nie powiela złych rozstrzygnięć. Nie wiemy jakich instrumentów Prezes Zarządu PFRON używa w celu eliminowania błędów formalnych w swoich postępowaniach. Nie wiemy czy zakładanego przyspieszenia nie da się osiągnąć zmianami organizacyjnymi w ministerstwie. Nie wiemy czy propozycja nie będzie wymuszała zmian organizacyjnych w PFRON i nie doprowadzi do wzrostu tam zatrudnienia. Nie wiemy dlaczego wtedy gdy zastosujemy procedurę ponownego rozpatrywania sprawy ma ona być rozstrzygnięta szybciej niż wtedy gdy byłaby rozpatrywana jako odwołanie przez niezależnych od Prezesa Zarządu PFRON ekspertów z ministerstwa – nawet wtedy gdy podświadomie nasuwa nam się odpowiedz na to pytanie.


Niestety projektodawca pozwala nam się tylko domyślać dlaczego sprawdzona metoda „drugich oczu”, w dodatku realizowana przez podmiot odpowiedzialny za cały system wsparcia osób niepełnosprawnych, będący jego twórcą, posiadający zaplecze kompetentnych i doświadczonych specjalistów jest gorsza od bycia sędzią we własnej sprawie. Z uzasadnienia projektu nie wynika również powód, dla którego minister pozbywa się możliwości realnego wpływu na działalność PFRON, kontroli podejmowanych działań i chronienia całego obszaru aktywności zawodowej osób niepełnosprawnych przed konsekwencjami, nie zawsze spójnych, interpretacji prawa. Tu niestety trzeba ponownie przypomnieć, że ustawa o rehabilitacji, wielokrotnie nowelizowana, nie jest aktem prostym do stosowania a rozbieżności w rozumieniu jej przepisów już wielokrotnie miały negatywny wpływ na funkcjonowanie zarówno pracodawców osób niepełnosprawnych, jak i osoby niepełnosprawne, które same podjęły działalność gospodarczą. Odejście od bezpośredniego, w formie rozpatrzenia odwołania, wpływu na rozstrzygnięcia PFRON przez ministra może doprowadzić do sytuacji, w której te rozbieżności w jeszcze większym stopniu wpłyną na aktywności zawodową osób niepełnosprawnych.

Jedynym argumentem w uzasadnieniu, który ma potwierdzić tezę o pozytywnym wymiarze propozycji zmian jest odwołanie do znowelizowanych przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podmiot niezadowolony z decyzji Prezesa Zarządu PFRON nie będzie musiał czekać aż ktoś pochyli się ponownie nad jego sprawą ale będzie mógł od razu skierować sprawą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Niestety projektodawca nie przedstawił żadnej analizy czy faktycznie to rozwiązanie spowoduje znaczące przyspieszenie oczekiwania na rozstrzygnięcie. Brak danych czy WSA w Warszawie jest w stanie przyjąć do rozpatrzenia kilkaset dodatkowych spraw. Zakładając nawet niewielki procent spraw, w których zapada negatywne dla PFRON rozstrzygnięcie ministra w obecnym systemie przyrost spraw, które dodatkowo, poza skargami na obecne rozstrzygnięcia ministra będą musiały być przez sąd rozpatrzone będzie znaczący. Ta liczba spraw, które będą mogły trafić dodatkowo do sądu będzie wynikała ze względu na brak swoistego filtra jaki stanowi rozpatrzenie sprawy przez ministra. W uzasadnieniu nie znajdziemy również odpowiedzi na zasadnicze pytanie o konsekwencje dla adresata decyzji Prezesa Zarządu PFRON gdy skorzysta on z sugerowanej ścieżki bezpośredniego skierowania sprawy do sądu. O tym jakie skutki może przynieść dla osób niepełnosprawnych egzekucja decyzji, która następnie, po czasie, sąd uzna za nieprawidłową warto się zastanowić zanim zrezygnuje się z instrumentów nadzoru. Wątpliwości budzi czy naprawdę najlepszą formą przyspieszenia postępowań jest pozostawienie wszystkiego w rękach sądu przy całkowitym braku instrumentów ochronnych pozwalających na uniknięcie konsekwencji decyzji, co do której wątpliwości będzie rozstrzygał sąd – rozwiązań opartych na znanych już w prawie, działających jak te które dziś pozwalają chronić, przed takimi konsekwencjami, strony postępowań na etapie rozpatrywania odwołań przez ministra.


Odpowiedzialność za skutki decyzji podejmowanych na podstawie ustawy o rehabilitacji … i tak będzie ponosił nie Prezes Zarządu PFRON, nie Pełnomocnik Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych ale konstytucyjny minister. Podejmowanie zmian bez uzasadnienia, bez przedstawienia podstaw jakie kierowały ich sformułowaniem nie pozwala uznać, że są one przemyślane a ich skutki przewidziane. Niestety może się zdarzyć, że refleksja nad złym rozstrzygnięciem może przyjść za późno bo ani pracodawcy ani osobie niepełnosprawnej, której sąd przyzna rację na podstawie tych samych przesłanek, na podstawie których dziś przyznaje minister a Prezes Zarządu PFRON mimo wszystko nie dostrzega, już do niczego się nie przysłuży bo przyjdzie zbyt późno. Dlatego warto jeszcze pochylić się nad propozycjami zmian przepisów.

 

Jan Zając
Prezes Zarządu Polskiej Organizacji
Pracodawców Osób Niepełnosprawnych


© 1995-20182018 Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych

  • REdan